اعلام اسامی نخستین موجودات زنده ایرانی به فضا

 مجری طرح کاوشگر «پژوهش» با بیان این که کار بر روی کاوشگر از اواخر بهار امسال آغاز شده و پس از حدود شش، هفت ماه فعالیت پژوهشکده سامانه های فضانوردی به نتیجه رسیده است، اظهار داشت: ساخت کاوشگر «پژوهش» در حدود پنج میلیارد تومان هزینه برده و ساخت حامل نیز در قالب طرح جداگانه‌ای در سازمان هوافضای وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح پیگیری شده که هزینه تولید آن را می‌توان براساس استانداردهای موجود برآورد کرد.

به گزارش ایسنا، دکتر محمد ابراهیمی،‌ رییس پژوهشکده‌ سامانه‌های فضانوردی سازمان فضایی ایران و مجری طرح کاوشگرهای زیستی پیشگام و پژوهش طی گفت‌و‌گویی در تشریح جزئیات برنامه های پرتاب کاوشگرهای فضایی ایران در پاسخ به سوالی درباره دلیل انتخاب میمون به عنوان تنها سرنشین کاوشگرهای سازمان فضایی ایران گفت: اگر درباره برنامه فضایی کشورمان حضور ذهن داشته باشیم می‌دانیم که مطالعات زیست فضایی از سال ۸۸ و با اعزام موجودات زنده کوچک و تعدادی از رده‌های سلولی شروع شد. هم‌اکنون این تحقیقات در شاخه‌های متعددی در حال جریان است و برای انجام مطالعات بنیادی، بیشترین تمرکز روی ارگان‌ها و اجزای ریزتری مانند سلول‌هاست.
موش، کرم، لاک پشت و میمون، نخستین مسافران فضایی ایران
وی خاطرنشان کرد: در اولین تجربه‌ ارسال محموله زیستی کشور به فضا از موجوداتی مانند موش، به دلیل شباهت ژنتیکی به انسان و کرم خاکی،‌ به دلیل مقاومت بالا در شرایط کمبود اکسیژن استفاده شد. موجود دیگری که با این محموله همراه شد لاک‌پشت بود که امکان بررسی مقاومت موجود زنده در برابر ضربه و ارتعاشات ناشی از پرتاب را فراهم می‌کرد. بدین‌ترتیب در یک قالب کوچک تلاش شد تا تعدادی از عوامل مرتبط با حضور موجود زنده در فضا مورد ارزیابی قرار گیرد. با این وجود، هنگامی‌که موضوع قابل توجهی مانند حضور انسان در فضا مطرح می‌شود لازم است موجودی با پیچیدگی‌های ژنتیکی و فیزیولوژیکی نزدیک به انسان را بررسی کنیم که بتواند ویژگی‌های اصلی رفتار حیات در فضا را در اختیار ما قرار دهد.
ابراهیمی تصریح کرد: در میان موجودات در دسترس، میمون‌ها هم از نظر ژنتیکی و فیزیولوژیکی و هم نوع استقرار، نشستن و ساختار ستون فقرات شباهت زیادی به انسان دارند. در مطالعات مشابهی که در سطح دنیا به انجام رسیده است هم با آن‌که کشورهای شرقی از سگ‌ها استفاده کرده‌اند که تا حد مطلوبی به شرایط سخت مقاومند، در غرب بیشتر از میمون‌ها استفاده شده است. ما هم به دلایل علمی ترجیح دادیم با میمون‌ها کار کنیم، گرچه شاید مقاومت سگ در شرایط فضایی خیلی زیاد باشد ولی الان با وجود تجربیات متعددی که از ارسال محموله‌های فضایی دنیا در اختیار داریم می‌دانیم که چگونه باید موجود را در شرایط فضایی حفظ کنیم؛ به همین دلیل مقاومت زیاد در برابر شرایط فضایی معیار چندان مهمی نیست و شباهت به انسان و آموخته‌ها و درس‌های حاصل از پرتاب میمون از اهمیت بیشتری برخوردارند.
در این مسیر تا جایی که نتایج تحقیقات سایر گروه‌های فعال در دنیا منتشر شده و برای ما در دسترس و قابل استفاده است، از آن‌ها بهره‌برداری می‌کنیم و مواردی هم که یا منتشر نشده و یا ابهامات جدیدی است که می‌توانیم روی آن کار کنیم، در دستور بررسی در پرتاب‌های ما قرار می‌گیرد.

نظرات

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مديريت محتواي درگاه خدمات الكترونيكي ايران منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • متن تشخیص هویت Refresh CAPTCHA Refresh CAPTCHA