کاهش رشد جمعیت در مناطق روستایی ایران

رشد جمعیت روستایی كشور طی 20 سال گذشته كاهش یافته و از 1.21 درصد طی سالهای 85-1370 به منهای 0.44 درصد در سالهای 85-1375 رسیده است.

رشد منفی جمعیت در تمام مناطق روستایی كشور طی دو دهه مشاهده می شود به طوری كه فقط پنج استان كشور با رشد مثبت جمعیت مواجه بوده اند.
مناطق روستایی استانهای سیستان و بلوچستان،فارس، كهگیلویه و بویراحمد، كرمان و هرمزگان با اینكه دارای رشد مثبت جمعیت بوده اند اما طی سالهای یاد شده رشد جمعیت هم در آن مناطق نسبت به دوره های گذشته، افول كرده است.
رشد جمعیت طی سالهای یاد شده در استانهای سیستان و بلوچستان از 3.05 به 2.71 درصد، فارس از 0.91 به 0.18 ،كهگیلویه و بویراحمد از 2.83 به 0.04 ،كرمان از 1.83 به 1.54 و هرمزگان از 3.08 به 1.85 درصد كاهش یافته است.
به عبارتی جمعیت مناطق روستایی كشور به طور عام روند منفی جمعیتی را سپری كرده است كه بخشی از این كاهش می تواند به علت كاهش زاد و ولد و بخشی دیگر به علت مهاجرت و جستجوی كار جمعیت باشد.
استانهای یزد، تهران و چهار محال بختیاری از جمله استانهایی هستند كه كاهش رشد جمعیت مناطق روستایی در آنها بسیار محسوس است به طوری كه رشد جمعیت در مناطق روستایی این استانها به ترتیب از 4.15 به منهای 0.92، از 2.26 به منهای 2.07 و از 3.2 به منهای 0.61 درصد رسیده است.
بر اساس گزارش مركز آمار ایران، تعداد آبادیهای كشور در سال 1365 برابر با 65 هزار و 349آبادی بود كه در سال 1385 این تعداد به 63هزار و 904 آبادی رسیده است.
كاهش تعداد آبادی های كشور در حالی است كه تعداد شهرهای كشور از 494 شهر در سال 1365 به یكهزار و 12 شهر در سال 1385 رسیده است.
تعامل هر چه بیشتر مناطق شهری و روستایی،افزایش سواد در میان زنان روستایی، وجود خانه های بهداشت در جهت دادن آگاهی به جمعیت زنان روستایی برای پیشگیری از حاملگی های ناخواسته، عدم رونق بخش كشاورزی و مهاجرت كه به دلیل توزیع ناعادلانه امكانات رخ می دهد و منجر به ماندگاری جمعیت روستایی در شهرها شده است می تواند مهمترین علل كاهش جمعیت روستایی كشور باشد.
 

نظرات

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مديريت محتواي درگاه خدمات الكترونيكي ايران منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • متن تشخیص هویت Refresh CAPTCHA Refresh CAPTCHA